Terug naar boven

Josef Hoffmann

Josef Hoffmann werd geboren in Pirnitz, Moravië (nu Tsjecho-Slowakije) in 1870. Hij studeerde architectuur aan de Academie voor Schone Kunsten in Wenen onder leiding van Carl von Hasenauer en Otto Wagner, wiens theorieën over een functionele, moderne architectuur zijn architectonische werken diepgaand beïnvloedden. Hij won de Rome-prijs in 1895 en trad het jaar daarop toe tot het kantoor van Wagner. Hoffmann richtte zijn eigen bureau op in 1898 en doceerde van 1899 tot 1936 aan de Weense Kunstgewerbeschule. Hij was een van de oprichters van de Weense Secession, een groep revolutionaire kunstenaars en architecten. Hij ondersteunde de groep actief door tentoonstellingen te ontwerpen en te schrijven voor het tijdschrift Ver Sacrum. In 1903 hielp hij mee met de oprichting van de Wiener Werkstätte. Hoewel Hoffmanns vroegste werken tot een Secessionistische raaklijn van de Art Nouveau behoren, introduceerden zijn latere werken een vocabulaire van regelmatige rasters en vierkanten. De functionele helderheid en abstracte zuiverheid van zijn latere werken markeren hem als een belangrijke voorloper van de moderne beweging. Als zeer individualistische architect en ontwerper combineerde het werk van Hoffman de eenvoud van ambachtelijke productie met een verfijnd esthetisch ornament. Hij stierf in 1956 in Wenen.